योगिनी जोगळेकर – जीवनपट
दिनांक ६ ऑगस्द, १९२५ – जन्म
जन्मदिवशी नागपंचमी होती,म्हणून नागू’ असे नाव ठेवले. जोगळेकरांची
कुलदेवता म्हणजे अंबेजोगाईची योगेश्वरी, म्हणून ‘योगिनी’ नाव प्रचलित झाले .
१९४०
िॅ ग्क परीका उति िुणानी उतीणर (शाळा- िुजूरपािा, पुणे)
१९४४
बी.ए. (ऑनसर ) [िराठी व संसकृत घेऊन] (सर परशुरािभाऊ ििागवदालय)
ििागवदालयात पति किाक. वाघ, चवझे व केळकर पागरतोगुके गिळाली.
गवदारतदशे त असतानाच कगवता, कतालेखन सुर; िागसके, वृतपाे यात पगससी.
१९४८ ते १९५३
सरसवती िं गदर, पुणे या शाळे त गशगकका ्िणून नोकरी केली.
१९५४
पगिला कतासं गि ‘झु ंजुि ं ुजु’ याचे िुरवयर (कै.) शी. ि. िाटे यांया िसते पकाशन .
१९६०
पगिला कावयसं गि ‘गरिगझि’ पकागशत झाला.
१९७०
पगिली कादबरी ‘वादळफूल’ पकागशत झाली.
आकाशवाणीवर गवगवध पकारचे ले खन – शुगतका, भाुणे , कावयवाचन, कता, रपके,
इतयादी. आकाशवाणीवर िायन; खाजिी व उतसवातलया िै फलीना सुरवात.
१९७०
‘रं िात रं िला शीरं ि’ िे सवगलगखत नाटक ‘लगलतकलादशर ‘तफ् रं ििं चावर आले.
तयात भूगिकािी केली.
राष्ीय कायर किांया कलाकार. िुर पं . बापूराव केतकर, संिीतभूुण पं . राि
िराठे , संवादपटु शी. गवठलराव सरदेशिुख व ऑिरनपटु पं . िगरभाऊ देशपाडे यांयाकडे
सं िीताचे गशकण. सं िीत गवशारद झालया. सवाई िं धवर पुणयगतती कायर किात
िायन.
१९८०
अिे गरकेला पयाण – तेते िायन, भाुणे , कताकतन, कावयवाचन याचे अने क
सवतंा कायर कि.
वयांया सतरीत ‘उधाण’ िे १०० वे पुसतक पकागशत झाले .
१०० पुसतके पकागशत िोणयाचा गवकि. कावय, कता, नाटक, लगलत, कादंबरी,
बाल-कुिार वाङिय असे अने क वाङियपकार िाताळले.
१९९६
खास साी ले खकाना गदला जाणारा ‘कै. सरसवतीबाई चोिले पुरसकार’ (कै.)
शी. गवदाधर िोखले यांया िसते पारत.
१९९९
िुंबई िराठी सागितय सं घातफ् गदला जाणारा पगतषठे चा कै. भालेराव पुरसकार
िुंबईंया ििापौर शीिती
गवशाखा राऊत यांया िसते आगण (कै.) शी. पुरुोति
दारविेकर यांया गवशे ु उपससततीत पारत.
एकूण ११५ पुसतके पकागशत. सवर पुसतकांया आवृततया गनघालया.
गदनाक १ नोविह बर २००५